James Bond achtige Octopussy ontsnapping

De omgekeerde wereld, ‘t wedstrijdverslag gaat vandaag ‘starten’ met wat er zich op ’t eind van de wedstrijd afspeelde…..

Tjonge jonge en ik had nog zooooo met de boys afgesproken om dit seizoen ervoor te zorgen dat ik NIET mijn blauwe map met HAP formulieren tevoorschijn moest halen. Bij geen enkele wedstrijd!
In ‘t HEETST van de strijd, als toeschouwer mis je sommige acties langs de zijlijn, bleef er helaas een speler te lang liggen op ’t veld. Aan de hand van de sokken kon ik ‘zien’ dat het een speler van ons was, maar wie……..OMG!
Als een gazelle sprintte ik het veld op (achter mijn BHVer die gelukkig vandaag ook mee was), om erachter te komen dat het om één van onze voorwaartse ging…….NEE, uitgerekend Mike die nog geen 5 minuten daarvoor de mooiste try in zijn rugby carrière had gedrukt (kom ik strakkies op terug). Op zo’n moment analyseer je de situatie; is Mike aanspreekbaar, waar heeft hij pijn, waar zijn de andere spelers/tegenstanders, is er een ambulance gebeld, is zijn vader (onze BHVer is namelijk ook Mike z’n vader) in staat om ook zijn eigen zoon bij te staan, zorgen dat Mike ’t warm krijgt.
Er gaan op zo’n moment zoveel dingen tegelijk door je hoofd, maar gelukkig kan ik filteren en ben ik de rustheidzelve (adrenaline waarschijnlijk). Van de ref ondertussen vernomen dat Mike’s knie in een bepaalde stand stond en uiteindelijk terug gepopt was…..IEUWWWWW.
Na 20 minuten kwam eindelijk een ambulance, ondertussen was door goedkeuring van beide teams besloten om NIET verder te spelen. Mike nog op de achtergrond “ze kunnen toch gewoon doorgaan met spelen zodra ik van het veld ga”. TUUR-LIJK Mike…………
Wat kan wachten op de SEH op een zaterdagmiddag dan ENORM lang duren, om er na enkele uren ook nog achter te komen dat je zonder enige vorm van financiële middelen ’t huis vanmorgen verlaten had. “Borrel, borrel” deed mijn buik (sorry, kan geen sound effect toevoegen).
Bedankt Thomas en Stefan voor jullie morele steun……whahahahaha, jullie konden OOK niet anders, want jullie reden mee. Ik zal jullie (mijn trouwe lezers) de details besparen van onze SEH gesprekken, maar er was opluchting alom toen we eindelijk Mike en zijn vader zagen (niets gebroken of ernstig beschadigd, gekneusd).

Om nog eventjes terug te komen op de match van vandaag, want ondanks de blessure van Mike was het een SPANNENDE en MOOIE wedstrijd tegen de Octopus. We zijn met maar 14 boys vertrokken uit ’t Zeeuwse land, bij ’t omkleden erachter gekomen dat Timo NIET speelt vanwege zijn lies blessure…...oepsie en toen waren er nog maar 13 Colts op een rij.
We hebben op een gegeven moment zelfs 10 minuten met maar 12 Tovaal Colts tegen 15 Octopus Colts moeten spelen omdat Thomas een gele kaart kreeg (first sinbin visit EVER) en even langs de zijlijn moest blijven staan. Op dat moment stond het 7-17, dus nog zo’n actie konden wij ons NIET eigenlijk permitteren. Maar de overgebleven 12 boys vochten als leeuwen om geen try tegen te krijgen en dat lukte met heel veel inzet wonderwel.
Met Thomas weer in het veld was het Jeroen die direct op snelheid Kjell in stelling bracht, die het gat in de driekwartlijn goed benutte en zijn tweede try van de wedstrijd maakte. Tussenstand 7-24.
De mooiste aanval van vandaag viel in de 6de minuut van de 2de helft, waarbij vanaf de middenlijn achtereenvolgens Pim, Shane, Thomas en Kjell met veel terrein winst en off loads vanaf de rechterkant van het veld, de bal uiteindelijk aan de linkerkant van het veld tot een try wist te drukken, 7-34.
In de 12de minuut was het Octopus die na de achtste fase uiteindelijk in de 5 meter toch door de bikkelharde en goed georganiseerde Tovaal verdediging wisten te breken en de try maakte.
Maar de direct opvolgende kick-off werd door Pim perfect op de 10 meter geplaatst. het was Mike die op volle snelheid de bal uit de lucht plukte en met een briljante sidestep run de bal eigenhandig ’t try gebied binnen denderde. Een euforische explosie (luid gejuich) van het gehele team was hoorbaar langs de zijlijn. Een geweldige try!

And that my friends concludes the match of today…….team effort, gedrevenheid, inzet, focus en spelen volgens ‘t gameplan. Eindstand 12-41.

The match was Shaken not stirred!

Ontwerp en realisatie Nilsson

Rugbyclub Tovaal  |  Sportpark Het Schenge  |  Geldelozepad 5j  |  4463 AJ Goes  |  E info@tovaal.nl