Jeugdtrip Woodrow 2017

Zaterdagochtend 3 juni 2017 7.30 uur was het dan zover. Na bijna een jaar van voorbereiding ging een lang gekoesterde wens van onze commissievoorzitter Jos en vele anderen met een Tovaal hart in vervulling en waren de bussen van de eerste overzeese trip voor de gehele Tovaal-jeugd onderweg, stipt op tijd nog wel!

In beide bussen zat de stemming er bij de in paarse tripshirts gehulde tripgangers (75 jeugdleden van Tovaal en Sparta en 25 begeleiders) er direct al in. In de TBM-bus werden op weg naar Calais onder leiding van meester Stupe (al snel voorbijgestreefd door zijn assistent Thijn) onder grote hilariteit de nodige pedagogisch verantwoorde rugbyliederen ingestudeerd.

Omdat zo'n trip voor de CJC-jeugd natuurlijk minder spannend is dan voor de TBM, had Roel besloten om ter compensatie te proberen om op een kopietje van zijn paspoort bastion Engeland te betreden. De door een bus Chinezen moegestreden douane zag het door de vingers en zo konden we toch voltallig aan boord van de ferry van DFDS Seaways.

Na een winderige overtocht kwamen de verwachte White Cliffs of Dover in zicht, in de stralende zon. Voor velen een mooie eerste kennismaking met Engeland.

Na een korte busrit door het groene Kent werden we allerhartelijkst ontvangen bij Ashford Rugby Football Club, inderdaad "Kents Friendliest Rugby Club". Op de vier prachtige velden van Ashford RFC speelde onze jeugd vervolgens onder een stralende zon de nodige spannende wedstrijden, de TBM touch en de CJC seven-a-side.

De Benjamins profiteerden optimaal van hun underdog status en wonnen alles dik van de verraste Engelsen. De Mini's hadden meer moeite met de locals en moesten na een dappere strijd en twee mooie tries van Timo met 4-2 hun meerdere erkennen in de uitvinders van het rugby.

De Cubs gecombineerd met de eerstejaars Junioren lieten mooi rugby zien tegen de fysiek sterke Engelsen en wisten zelfs nog een van de wedstrijden te winnen.

Ook de Colts, gecombineerd met de tweedejaars Junioren wisten een wedstrijd te winnen. Dat zij naar de inschatting van hun toegewijde begeleiding al hun wedstrijden hadden kunnen winnen, waren zij niet zo vroeg opgestaan en zo lang onderweg geweest, geeft maar weer eens aan hoe goed we bezig zijn met de jeugd van Tovaal.

Na afloop was het tijd voor een mooie teamfoto en vriendelijke woorden, waaronder een plechtige belofte van Ashford om Tovaal te komen bezoeken, gevolgd door verdiende refreshments (waaronder uiteraard enkele bitters en lagers voor de begeleiders).

Vervolgens moesten we snel door naar het zeventiende-eeuwse Woodrow High House in Buckinghamshire, waarvan we zulke hoge verwachtingen hadden. Daarin werden we niet teleurgesteld, wat een prachtig landgoed!

Woodrow High House is eigendom van de The Federation of London Youth Clubs (London Youth), waarvan HRH Prince Philip, Duke of Edinburgh, Earl of Merioneth and Baron Greenwich, formerly Philip Mountbatten and Prince Philippos of Greece and Denmark (de man van de Engelse koningin dus) al sinds 1947 de beschermheer is en werd in 1946 door het Londense gilde van goudsmeden geschonken aan de toenmalige London Federation of Boys Clubs om hen in staat te stellen om minder bedeelde Londense kinderen een gezonde tijd in de Britse countryside te bieden.

De eeuwenoude geschiedenis was overal voelbaar en al snel renden jeugdleden door het hele huis, op zoek naar The Green Lady of Woodrow (try google...). Wonder boven wonder overleefden de chesterfields en het porselein deze rugbyinvasie en konden we overgaan tot het testen van de zorgvuldig door Remco geplande kamerindeling.

Nadat iedereen een plekje had gevonden in het doolhof aan kamers, kon er aangevallen worden op de door de Spartanen onder leiding van Karin aan de bosrand opgetrokken BBQ (gesponsord door AGIN Timmermans).

De sure hit van elke rugbytrip is natuurlijk het kampvuur in de avond en ook deze keer bleken de Benjamins weer de grootste pyromanen. Gelukkig was er sprokkelhout genoeg en bleef het interieur van Woodrow High House een Schotse plundertocht van Ryan en Euan bespaard.

Dat Finn ons bij het kampvuur zowel rond twaalven als ook een paar uur later weer (!) een goede nacht kwam wensen, geeft wel aan dat het voor iedereen een gezellige avond was, gevolgd door een korte nacht.

Zondagochtend genoten allen van een Brits ontbijt, met worstjes, bonen, onbestemde gefrituurde dingen, HP saus (tot hilariteit van de Mini's en hun eigen HP) en (heel veel) toast.

Daarna met zijn allen in de bus op weg naar de clinic die werd verzorgd door de broers Mark en Andy Darlington, professionele rugbyspelers die ook uitkomen voor het Nederlandse rugbyteam. Bij wederom prachtig weer werden onze jongens en meisjes de nodige rugbyskills onderwezen in een relaxte, professionele sfeer.

Na afloop was er gelegenheid voor het stellen van vragen en het door Mark en Andy laten signeren van shirtjes en schoenen. Het was een erg leuke clinic (gesponsord door Ammerlaan Legal) en voldoende reden om iedereen van harte aan te bevelen om ook eens mee te doen aan een in Nederland door Mark en Andy georganiseerd rugbykamp (www.rugbykampen.nl). Tovaal-leden krijgen 10% korting en een gratis rugbyshirt!

Teruggekomen op Woodrow wachtte er een middag van door professionele instructeurs van London Youth verzorgde activiteiten, van boogschieten tot stormbaan. De middag werd afgesloten met fish and chips.

Het avondprogramma bestond weer uit afwisselend spellen spelen, finale Rugby Top 14 kijken (en crisps eten) en (heel) veel spelen en chillen.

Na een goede nachtrust waarin iedereen toch zeker minimaal drie uur heeft kunnen slapen, zaten we - na het opruimen van de kamers - rond 6.30 uur aan het ontbijt en moesten we met pijn in het hart Woodrow High House weer verlaten, onderwijl van binnen "We'll Meet Again" zingend (voor de verandering; verder was het vooral het minder bekende zogenaamde "Heipalenlied").

In de TBM-bus was het minder stil dan je verwacht zou hebben, deze kinderen zijn echt in topconditie!, en de Poolse vrachtwagenchauffeur die om de opmerkzaamheid van zijn medeweggebruikers te testen een opmerkelijk object had gemonteerd achterop zijn wagen, zorgde er voor dat de meeste ogen open bleven.

De channel crossing verliep weer zoals je van een rugbyclub mag verwachten en op het beloofde tijdstip van 18.00 uur konden de Engelandvaarders hun ouders weer in de armen sluiten.

Al met al een bijzonder geslaagde trip wat ons betreft. Heel hartelijk dank aan iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt.

In het bijzonder willen wij onze buschauffeurs Pete en Rian, ouders van onze Mini Duncan, heel hartelijk bedanken. Zonder hun aanbod om zonder fee onze bussen te rijden zou de trip per persoon vele tientallen euro duurder zijn geworden en daarmee wellicht niet voor iedereen haalbaar. Wij hopen dat iedereen zich realiseert dat hen dit meer gekost heeft dan enkel een vrij Pinksterweekend. Door de Rij- en Rusttijdenwet moesten zij na de trip nog meerdere dagen vrij nemen! Bedank ze s.v.p. als je ze spreekt.

 

Jeugdtripcommissie 2017

Jos de Wild

Karin Hendry

Remco Bakker

Jeroen Ammerlaan

Ontwerp en realisatie Nilsson

Rugbyclub Tovaal  |  Sportpark Het Schenge  |  Geldelozepad 5j  |  4463 AJ Goes  |  E info@tovaal.nl