Limburgse vlaai vs Zeeuwse bolus

’t Leven geeft ons datgene wat we aankunnen en wat we ook doen of meemaken……voor ‘alles’ is er een 1ste keer. Denkend aan de boys; 1ste keer een biertje drinken (of wat sterkers), 1ste keer stappen met je vrienden, 1ste keer een leuk meisje kussen, 1ste keer met een kater een wedstrijd spelen na carnaval, etc. Dit is uiteraard de gecensureerde versie van mijn opsomming, dat begrijpen jullie wel…..whahahahaha.  
Maar zoals we (zij) een 1ste keer meemaken, maken we (zij) ook een laatste keer mee.
Ja ja, het was vanmorgen onze laatste uitwedstrijd van 2016!
Dat is dan ‘t mooie met een Rugby spelende zoon en al mijn geadopteerde boys; om de zaterdag spelen ze wel ergens in den landen. Geweldig, soms kom je op pitches terecht waar je niet dood gevonden zou willen worden (bij wijze van spreken beste mensen) of juist op pitches zo mooi dat je iedere zaterdag daar terug zou willen komen (Wageningen). Het heeft natuurlijk te maken met verschillende factoren; de slag mensen, de locatie en de atmosfeer.
De atmosfeer en de mensen waren vandaag TOPPIE, locatie was alleen een flink en mistig stukkie rijden voor 1 uurtje spelen, maar………”Limburg heet u van harte welkom”.

Bokkenrijders thuis (in Goes) was al “the one man show” van Nelson met 3 tries en 4 assists, vandaag was deze speler (één van de meest talenvolle van NL) wederom de hoofdrolspeler.
Tactisch werd Raf als directe persoonlijke tegenstander op hem gezet om hem vanaf de 8 scherp te bestrijden. Die rol verschoof al direct in de warming up naar Pim, omdat Nelson op scrum half positie bleek te spelen. Tot zover de enige tactische aanpassing aan deze tegenstander.
Na de kick-off waren de eerste 12 minuten voor Tovaal. Het leek wel France vs NZ, want na twaalf minuten was er de 1ste kans voor de Bokkenrijders. Via de wing direct verzilverd.
De 1ste 3 kwartlijn aanval sneuvelde bij Kjell waarna er onvoldoende en te late support was. Bokkenrijders strafte ook dit effectief af…..BAM, 15 minuten op de klok en al 12-0.
De opvolgende 15 minuten waren ook weer voor Tovaal die met sterk voorwaartse spel zowel verdedigend als aanvallend hun mannetje stonden.
Bijna alle scrums werden in de wedstrijd gewonnen (ondanks luide brulgeluiden van de tegenpartij), maar het waren wederom de Limburgers die twee keer kort achter elkaar de score verder opkrikte naar, 24-0.

In de rust herinnerde de trainer de boys nog maar eens nadrukkelijk over het tactisch aanpassen van de speelwijze, door te kijken naar de speelwijze van de tegenstander.
Maar ook ‘t 1ste kwartier veranderde Tovaal zijn speelwijze niet, waardoor de 3 kwartlijn aanvallen allemaal vastliepen door prima tackle werk van de Bokkenrijders.
Na de 43-0 stapte de trainer toch maar weer eens het veld in, om nog dwingender te wijze op tactiek aanpassing in de spelwijze. De verassend afwijkende kick-off door Pim werd goed ge-chased en leverde balbezit op. De opvolgende grubber van Shane leverde balbezit op achter de 3 kwartlijn van onze Limburgers. Snel en stevig voorwaartse spel zorgde uiteindelijk voor de 1ste Zeeuwse try van Mark. De 21ste minuut was het weer raak en was het Pim die met een grubber Kjell in een scoringsrijke positie bracht in de 5 meter. Na een tackle lag de bal vrij, maar de bij gesnelde Damon drukte uiteindelijk de try, 43-12.
Bokkenrijders hadden ook daarna nog ietwat moeite met de tactiek verandering en ’t duurde dan ook tot de dertigste minuut voordat ze weer tot scoren kwamen. In de laatste 5 minuten moest Jeroen helaas geblesseerd het veld verlaten en scoorde Bokkenrijders hun laatste try. Eindstand 57-12.

Na drie hoeraatjes voor de ref en drie hoeraatjes voor Nelson (in ’t poortje), werden de boys opgewacht door twee dames met een overheerlijke ECHTE Limburgse vlaai (niet te vergelijken met de vlaaien die we in Zeeland verkopen) in hun handen. Nom nom, “dankjewel mama” nom nom “dankjewel nicht van de mama van Tijn” nom nom…..tijd voor onze befaamde traditionele teamfoto (hier en daar nog een stukje vlaai in hun hand, mond of op hun wangen en neus) nom nom.
‘Nom nom’ is het geluid dat koekiemonster maakt als hij eet, mocht men ’t niet begrijpen waarom ik dat nu typte i.p.v. ‘jammie’ of ‘lekker’. Zeg nu zelf, dat was zooooooooo 2015.
Na het douchen van de boys ook onze buikjes gevuld met een lekker warm soepje met een broodje worst, vervolgde wij onze wereldreis weer richting Zeeland terug.
Wat een prima rugbyspel een mooie rugbymentaliteit en heerlijke gastvrijheid daaro in Limburg!

 

Ontwerp en realisatie Nilsson

Rugbyclub Tovaal  |  Sportpark Het Schenge  |  Geldelozepad 5j  |  4463 AJ Goes  |  E info@tovaal.nl