No need to say anymore

Een man van weinig woorden, ‘onze’ Janneman, eerder eentje van daden, sommige daden misschien met wat heftige emoties en andere daden juist wat milder.
Gisteren was ‘t dé dag van de thuiswedstrijd waar de boys en hun trainers het de laatste tijd over hadden in de kleedkamers. Ter verduidelijking voor degene die NIET op de hoogte waren van de weddenschap die ons befaamde trainers duo onderling had ‘lopen’……..zat 26 nov zou Eus niet aanwezig zijn tijdens een thuiswedstrijd van de boys i.v.m. een wedstrijd van de All Blacks vs France in Parijs, dus Jan zou de boys helemaal zelf begeleiden. “Ik ga deze wedstrijd NATUURLIJK DIK winnen” waren Jan z’n woorden. “Mocht dat zo zijn dan krijg jij van mij een flesje naar keuze” waren Eus z’n woorden. Achteraf bleek dat Eus pas in de avond in Parijs moest zijn en uiteindelijk viel de wedstrijd tegen Tilburg ook nog op een andere datum….……DUH! Maar zo was er dus wel de geboorte van de onderlinge weddenschap, die gisteren verzilverd zou worden!

Beide trainingsavonden stonden daarom afgelopen week ook in ’t teken van deze weddenschap, dus je afmelden was geen optie mits je toetsen/examens had of zo ziek was dat je niet kon lopen, rennen of springen………dusssssssssss.

Deze druilerige, koude en mistige zaterdagochtend had zo ’t decor voor een actiefilm kunnen zijn, misschien een voorbode voor wat komen ging?!
Onze Tilburgse vrinden hadden na 5 minuten al een gaatje gevonden in onze verdedigingslijn waardoor de 1ste punten een feit voor Tilburg waren, 0 – 5.
In balbezit onder leiding van JJ, die de boys steeds meetrok, kwamen de voorwaartsen van de Tovaal Colts in actie. Elke pick and go werd goed gecoördineerd, bij elke ruck namen ze de tijd om na te denken welke actie dan zou volgen. Door een goed uitgespeelde lijn was het uiteindelijk Kjell die zijn kans zag om voor Tovaal te scoren. En Pim benutte de conversie tot de voorsprong; 7 – 5.
Tovaal Colts voerde de druk nog meer op, waardoor Mark en Thomas mede door team effort de voorsprong nog groter maakte. Kjell wist met zijn snelheid onze speedy (weer terug van een liesblessure) een mooie bal te passen en met veel side steps manoeuvres wist Timo de tryline te bereiken, 24 – 12 whoop whoop!
Bij rust wisselden Janneman en ik een bepaalde blik  naar elkaar uit zo van “almost in the pocket ”.  

Nog nooit hadden we zo’n korte rustmoment, de ref had niet eens de tijd gekregen om een energydrankje te drinken. “Jan was jij soms in controle van ’t klokje ?”
Ook Tilburg was de tweede helft gretig en gaf het spel niet zomaar weg. Bij elke try van de Tovaal Colts kwamen de Tilburgers weer terug met een counter attack. “Tjonge jonge, nu niet onze voorsprong weggeven boys!”  Tot op het laatste moment wisten beide teams de supporters langs de zijlijn te fascineren.
Er waren van beide kanten mooie acties, prachtige tackels en de gretigheid was op de gezichten van de boys af te lezen. Ondanks deze waterkoude middag wilde je geen seconden van deze match missen…..nou misschien een fractie dan, want Timo en ik hadden nog wel ff tijd voor een selfie.
Met nog maar enkele minuten op het klokje was het Meeuwes die zonder enige twijfel een gaatje zag en door Shane gelanceerd deze kans verzilverde door de try te drukken. Met maar 7 punten verschil hebben de boys een SUPERRRR spannende match gespeeld tegen onze vrinden uut Tilburg. Eindstand 31 – 24.

Ja ja, Eus heeft de gehele wedstrijd als ‘supporter’ tussen de ouders gestaan, op zijn lippen staan bijten (Duck tape was niet nodig) maar zich absoluut NIET bemoeid met Jan z’n gameplan. Na afloop voegde hij de daad bij het woord en kwam met een heerlijk overwinningsflesje…..GIN voor Jan!
Dochterlief wees mij erop “mam, dat is toch wel een vrouwendrankje….Gin tonic”. “Just sayin’ Jan”.

Ontwerp & realisatie: Nilsson communicatiekunstenaars

Rugbyclub Tovaal  |  Sportpark Het Schenge  |  Geldelozepad 5j  |  4463 AJ Goes  |  E info@tovaal.nl