Geslaagde trip naar Wales

Vrijdagmorgen 29 april vertrok een groep van zesendertig personen iets na half 8 vanuit het clubhuis richting Calais. Voor de derde keer sinds 1991 naar Wales. Het vertrek was iets verlaat, omdat het transport van 672 blikken overheerlijk Pitt-bier nogal wat tijd in beslag nam. Op het allerlaatste moment toch nog een afvaller. Onder de deelnemers twaalf tripjongsten, maar door allerlei omstandigheden ontbraken er tweeëntwintig senioren die in 2019 de laatste trip naar Glasgow meemaakten. De reis naar Calais verliep soepel en alleen bij Stef liep de spanning enigszins op aangezien zijn paspoort was achtergebleven in Rotterdam. Toch kletste hij zich, met een fotootje op zijn mobiel, tamelijk gemakkelijk het Verenigd Koninkrijk in, zodat we volgens afspraak bij de Cock Horse Inn in Detling arriveerden voor een prima lunch.

Het inchecken in het Silurian Hotel in Newport verliep wat chaotisch, maar binnen een half uur had bijna iedereen wel een bedje weten het vinden. Het hotel lag zeer strategisch; op amper 50 meter van de voordeur waren er wel een zestal pubs/clubs voorhanden en die werden de dagen erna regelmatig gefrequenteerd.

Zaterdagmorgen was er na een uitstekend ontbijt de mogelijkheid om bij de komen van de vermoeienissen van de nacht of tijd voor een bezoek aan Rodney Parade en na de lunch in The Lyceum Tavern togen we naar Machen voor het eerste duel. Machen RFC was in 2017 met colts op bezoek geweest op sportpark Het Schenge en dat waren ze bij de drie na oudste club in Wales (founded 1871) nog niet vergeten. Het werd een leuk duel, dat na try’s van Jan, Thijn en Wart en twee conversions van Tijn in een 19 – 19-gelijkspel leek te eindigen. Dat zou inhouden dat alle vloeibare consumpties dan de rest van de dag door een rietje moesten worden genuttigd en daar had kennelijk niemand zin in. In de laatste vijf minuten scoorde Machen RFC nog twee keer, wat een 33 – 19-eindstand opleverde.

De derde helft duurde lang en was gezellig. Bij het officiële gedeelte kregen we de hand van de etalagepop terug die hun colts in 2017 per ongeluk uit ons clubhuis hadden ontvreemd. Er werd gegeten, gezongen, shirts geruild, piramides gebouwd en er was bier in overvloed, zodat we pas tegen negenen uit hun clubhuis vertrokken, waarna het in de nabijheid van het hotel rustig verder ging.

Zondag was er eerst een bezoek aan de Pig Pit, waarbij negentig meter in de mijn werd afgedaald en de guide leuk vertelde over het niet al te plezierige leven van de mijnwerkers. In Crosskeys duurde het even voor we het juiste veld hadden gevonden en toen Waunfawr Park eenmaal was gelokaliseerd, bleek de tegenstander, Abercarn RFC, een maatje groter en steviger die van de dag eerder. Zij drukten dan ook al vlot de eerste try, maar omdat Mees, met toestemming van referee Simon Wycherley, elke trydrukker een half litertje bier liet atten, deden ze dat in de loop van het door minimaal driehonderd toeschouwers gadegeslagen duel steeds minder. In het laatste deel scoorden ze zelfs helemaal niet meer en konden Stupe en gastspeler Louis Cooper de eer redden: 51 – 10.

Na afloop mee naar het clubhuis in Abercarn, waar we in de rest van avond werden verpoosd door twee bands, die het allemaal erg gezellig maakten. Pas in het donker terug naar Newport, waar de nacht vanwege een naderende Bank Holiday nog eventjes doorging.

Maandagmorgen om tien uur terug richting Folkestone met een onderbreking voor de lunch in Leatherhead en exact volgens schema was het gezelschap om 22.00 uur terug in het clubhuis.

Ontwerp en realisatie Nilsson

Rugbyclub Tovaal  |  Sportpark Het Schenge  |  Geldeloozepad 5j  |  4463 AJ Goes  |  E info@tovaal.nl